Earlybirds Fotografie: Sven & Alex

CollageSvenAlex550px

Afgelopen vrijdag heb ik in Heerenveen deze bijzondere tweeling mogen fotograferen. Voor de blog heeft de moeder van deze jongens hun aangrijpende verhaal opgeschreven. Het is echt een wonder te noemen, hoe het nu met de jongens gaat. Heel erg veel geluk en gezondheid voor de toekomst! Liefs Geke

****

Na ruim zeventien jaar huwelijk was er een spontane zwangerschap...
Zes jaren daarvoor hadden we het slopende medische traject afgesloten...
Omdat ik in week acht van de zwangerschap trombose en longembolieen kreeg,
Werd er direct een afspraak bij de gynaecoloog gemaakt...
Zien jullie wat ik zie? zei ze...
We waren in verwachting van een ééneiige tweeling...
Ik ervoer een geweldige zwangerschap...
Ik was blij... ik werd moeder...
De trombose breidde zich nog twee maal uit...
De kinderen ondervonden er gelukkig geen schade van...
Tweewekelijks mochten we naar de gynaecoloog...
Alles ging steeds prima...

Op twintig mei kreeg ik een hoge bloeddruk...
Aan de medicijnen...Tweeëntwintig mei moest ik terugkomen...
De bloeddruk bleef te hoog...
Bij het weggaan zegt de gynaecoloog...
De kinderen liggen dwars...
Stél dat je vliezen breken...
Dan moet je gaan liggen...
Níet zelf naar het ziekenhuis gaan...
Het leek wel profetisch...
Dezelfde nacht, op drieëntwintig mei om twee uur braken de vliezen...
Als versteend bleef ik in bed liggen terwijl mijn man de ambulance belde...

Met een gang van hondervijfenzeventig kilometer per uur reden we naar Groningen waar ik direct aan  de weeënremmers kwam...
Tijd rekken... ik was 31.4 weken zwanger...
De longrijpingsspuitjes werden toegediend...

Na drie nachten zonder slaap, waarvan twee met (voor)weeën, zette de bevalling dwars door de weeënremmers door... 

Rennend kwam het medische personeel eraan...
Het was niet meer te houden...
In no time van twee, naar acht centimeter ontsluiting...

Ze lagen in een stuit...
Op 25-05-2015 werd Sven om 6.25 uur met 1710 gram geboren...
Hij ademde niet en moest direct behandeld worden...
Om 6.53 uur werd Alex met 1840 gram geboren...
Hij heeft zeven minuten vast gezeten...
Omdat hij verkeerd om in stuit lag, werd hij gedraaid...
Zijn onderlichaam hing er inmiddels al uit...
Tijdens het draaien kwam zijn arm over zijn hoofd achter zijn schouder te liggen...
Hij zat muurvast...
Uiteindelijk is zijn armpje losgehaald waarbij Alex zijn sleutelbeentje heeft gebroken...
De placenta heeft losgelaten waardoor hij bloed verloor...
Via het vruchtwater kreeg hij ook bloed binnen...
Hij werd geboren zonder ademhaling en hartslag...
Na tien minuten reanimatie en drie keer adrenaline te hebben gekregen werd mijn man opgehaald...
Het was zeer zorgelijk...
Na nóg een minuut kwam de hartslag op gang...
De eerste achtenveertig uur zijn kritiek geweest...

Hij heeft twee bloedtransfusies gehad...
Bloeddrukmedicijnen omdat de bloeddruk veel te laag was...
En morfine om de pijn te bestrijden...
Alex was donkerblauw...
ze hadden erg aan hem getrokken...

Na een paar dagen werd Alex stabieler...
Sven deed het beter...
Hij was al vlot van de beademing...
Sven trok zelf zijn sprietjes eruit toen hij er klaar mee was... 
Vervolgens kreeg hij een zuurstofbrilletje...
Alex maakte wonderen door...
Zijn herstel ging zeer voorspoedig...
Dit is in Groningen niet onopgemerkt gebleven...
En er werd dan ook veel over dit wonderkind gesproken...
Na twaalf dagen kon de verhuizing naar ziekenhuis Heerenveen al ingezet worden...
De ambulance rit was erg vermoeiend voor de jongens...
De volgende dag hadden ze dan ook veel dipjes...
Rumoer en onrust is ook een veroorzaker van veel dipjes...
Toen de jongens over de twee kilogram waren mochten ze in een bedje...

Qua niveau ontlopen ze elkaar nu niet veel...
Sven is net iets eerder gestopt met de coffeïne...
Alex is ook aan het afbouwen...
Ze hebben nu een eigen kamer...
En wij wonen bij hun in...
De jongens doen het naar omstandigheden heel goed...
Wij zijn supertrots op onze kanjers!
blog comments powered by Disqus